خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیوند عهدهاست که از هم گسسته‌اییا حلقه‌های زلف به هم برشکسته‌ای
۲
کس جز تو ره نداشت در این خانه خلق راآگه که کرد از این که تو در دل نشسته‌ای
۳
از پاس ناتوانی آن چشم صید بندباشد که دایم از پی دل‌های خسته‌ای
۴
از صید پر شکسته گشایند بند اگربرداشت خواجه مهر مپندار رسته‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲