خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۸۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با بندهٔ صادق چه عتابی چه عطاییبا خواجهٔ مشفق چه ثوابی چه گناهی
۲
تدبیر من اینست که تقدیر تو خواهمبا جنبش صرصر چه کند پیکر کاهی
۳
غم نیست اگر بیکسم و هیچکسم نیستآنرا که پناهیش نباشد تو پناهی
۴
شادم که سیه روزی و آشفتگی منرهبر شود آخر بسر زلف سیاهی
صفحهٔ ۱ از ۲