خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۴
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق از نو باز دستانساز گشتعکس سوی اصل آخر بازگشت
۲
هجرها رفتند و آمد وصلهاعکسها رفتند سوی اصلها
۳
مرغی افتاده سوی دام از چمنبس عجب گر گیرد آرام از چمن
۴
ور گرفتاری او بسیار شدمدتی مهجور از گلزار شد
صفحهٔ ۱ از ۳