خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۶
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرضمیرم قابل اسرار نیستگر زبانم لایق گفتار نیست
۲
تارِ جانم را ز نقصان رشته‌انددر وجودم تخم حرمان کشته‌اند
۳
دوری و محرومی و نادانیماز ازل نقش است بر پیشانیم
۴
آنکه هر ناقص ز لطفش کامل استوانکه فیضش نیک و بد را شامل است
صفحهٔ ۱ از ۵