خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۱۷
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفتابی آسمانها زو عیانگوهری بس بحرها در وی نهان
۲
رای او مهری ولی برتر ز اوجطبع او بحری ولی خالی زموج
۳
چون حضیضش نیست کی اوجش بودتنگ باشد بحر اگر موجش بود
۴
موج کمتر بود بحر ار ژرف بودآب کی ریزد چو کم از ظرف بود
صفحهٔ ۱ از ۵