خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نزهت کویت برد رونق گلزار راشهره حسنت درد پرده اسرار را
۲
زخم فراق تو را هیچ به غیر از اجلچاره نباشد دگر بنده ناچار را!
۳
بیند اگر برهمن طره شبرنگ تواز خم زلفت کند حلقه زنار را!
۴
نغمه شوقت کند پرده مضراب غماز بم و زیر جنون زیر و بم تار را!
صفحهٔ ۱ از ۲