خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوخ من هرگه کشاید طره چون قیر رامی‌کند شیرازه دامان گل زنجیر را!
۲
کرده استاد ازل شرح گلستان رخشاز غبار خط ریحان شیوه تحریر را!
۳
من شهید تیغ ابرویم برای قتل مناز شکست ماه نو کن قبضه شمشیر را!
۴
مانی از صورتگری بگذر که نتوان یافتندر تتبع‌خانه چین نقش این تصویر را!
صفحهٔ ۱ از ۳