خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ندارد میل الفت وضع آزادی‌پسند مابود چون سرو عریانی به بر ما را پرند ما
۲
صدای محمل راه نفس شد اضطراب دلبه غیر از ناله کی خیزد دگر درد از سپند ما؟!
۳
لب شیرین چو خسرو سرنوشت خامه ما شدشکر ریزد سراپا همچو نی از بند بند ما!
۴
محیط یک جهان معنی شدیم امروز در عالمصدای کوس نوبت می‌زند کوه پهند ما
صفحهٔ ۱ از ۳