خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس که چون عنقا ز خاطرها فراموشیم ماگر جهان از ما نپوشد چشم می‌پوشیم ما!
۲
جوش شکر در نی آخر می‌کند منع صدااز کمال شهد مضمون گرچه خاموشیم ما!
۳
از زمین تا آسمان گر مشتری جوشد ولیکجز قماش معنی باریک نفروشیم ما!
۴
بنده عشقیم ما آزاد از آزادی‌ایمهمچو زلف یار دائم حلقه‌برگوشیم ما!
صفحهٔ ۱ از ۳