خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آنکه تسلیم سجود خاک پایش شد سر استرهبر آیینه مطلب صفای جوهر است
۲
طائر عشق از پر و بال هوس باشد بریآنکه در دام تو افتد صید بی بال و پر است
۳
دود آهم را اثر باشد سواد لعل اودعوی عشق مرا خط غبارش محضر است
۴
سرمه اندر کام دارد موی چینی دم به دمهر کرا تمکین بود دانی که گوش او کر است
صفحهٔ ۱ از ۲