خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز عشق به عالم همه اوهام خیال استبا مرغ هوس سایه عنقا پر و بال است
۲
تعلیم جنون گیر ز استاد محبتهر حرف که خوانی ز غمش درس کمال است
۳
اندر پی اقبال تو ادبار مهیاستشام غم هجران تو از صبح وصال است
۴
سرچشمه دل را مکن از گرد هوس گلعکس رخ خود بینی اگر آب زلال است
صفحهٔ ۱ از ۳