خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۱۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رنگ رخسار تو از رخسار گل ننگ آوردگل اگر روی تو بیند رنگ از رنگ آورد
۲
حلقه پر پیچ و تاب طره شبرنگ تودر خم چوگان خود صد دل به نیرنگ آورد
۳
یابد اندر دهر همچون خضر عمر جاودانهرکه در آغوش خود یک شب تو را تنگ آورد
۴
مست صهبای جمال انورت را حالتیستدر خیالش تا ابد کی نشئه بنگ آورد؟!
صفحهٔ ۱ از ۲