خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساغر عیش ابد گرچه به دستم دادندراه راحت همه از جام الستم دادند
۲
کاروانان قضا و قدر از هشیاریچون حنا بسته مرا بر کف مستم دادند
۳
هرکجا باشم اگر بی‌اثر داغ نیمشعله شوقم و بر خاک نشستم دادند
۴
به سفالی نرسد ساز درست‌آیینمچینی‌ام گرچه ز فغفور شکستم دادند
صفحهٔ ۱ از ۲