خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۱۴۰ - غلام‌جان
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنچه را لعل لبت دلخون کندسرو را نخل قدت واژون کند
۲
لهجه لعل تو از خاک عدممرده صدساله را بیرون کند
۳
آنچه سودای تو با من می‌کندکی غم لیلیش با مجنون کند؟!
۴
مرهم وصل تو دردم را دواستلیک هجرانت غمم افزون کند
صفحهٔ ۱ از ۲