خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۱۳۹ - رحیمجان
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رنگ و بوی باغ حسنت در چمن شور افکنداز دهان غنچه لعلت خنده را دور افکند
۲
حلقه زلف تو را رضوان اگر بیند به خوابطوق قمری سازد و در گردن حور افکند
۳
یوسف مصر از حدیث خوبیات یابد خبراز خجالت خویش را در چاه دیجور افکند
۴
مهر رویت گر دم از صبح بناگوشت زندفطرت خورشید را در طبع کافور افکند
صفحهٔ ۱ از ۳