خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۱۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غمزه مردم‌شکارت غارت جان می‌کندعشوه عابدفریبت قصد ایمان می‌کند
۲
برقع از رخ برفکن بی‌پرده گردد عالمیعکس رویت طعنه با خورشید تابان می‌کند
۳
داغ عشق توست ای لیلی نه مجنون را و بسپیچ و تاب سنبلت آشوب دوران می‌کند!
۴
خنده زن بر رویم ای گل تا نگریم بعد ازینورنه سیل اشک من در بحر طوفان می‌کند!
صفحهٔ ۱ از ۲