خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۱۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به طاق ابروی او می‌ْپرستی می‌کندچون کبوتر در رواق کعبه مستی میکند
۲
از بلندی کی رسم در ذروه آن آستانطالع اقبال سستم سخت پستی میکند!
۳
سرمه دارد آرزو چشم از غبار مقدمشخاک پایش را جبینم پیشدستی میکند
۴
هیچ کس در عشق لیلی نیست اینجا استوارکی چو مجنون دیگری دعوای هستی میکند؟!
صفحهٔ ۱ از ۲