خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۱۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خرام ناز تو چون جلوه طاووس نرطائر نظاره را اندر هوایت بال و پر
۲
گرچه شد محو از سرشکم نسخههای غم ولیگشته بر لوح دلم خط تو نقش کالحجر
۳
جز به فرمان تو نبود رنگ نافرمانیمبشکفد گر از لب دریای اشکم نیلوفر
۴
در کتاب غم ورق گردانی ایام نیستکی رسد در خاطر مجنون غم شام و سحر؟!
صفحهٔ ۱ از ۴