خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۲۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نشئه از میخانه تحقیق می‌خواهد دلمتا ز قید حلقه زلف مجازی بگسلم
۲
نردبان بام مطلب پایه جز همت نداشتشام نومیدی ز صبح مدعا آمد به دم
۳
رنگ‌آمیز گلستان توصل شد حیاغیر او چشمک چو نرگس بر رخ دیگر زدم
۴
بال پرواز سبک‌روحی ندارد جز فناآشیان گیرد همای مطلب از اوج عدم
صفحهٔ ۱ از ۳