خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۲۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آبله شد سد ره منزلمدست کرم را عرق سائلم
۲
رفت دلم در پی عرض ادببار امانت نکشد محملم
۳
دور مبادا ز جبینم عرقداد به طوفان هوس ساحلم!
۴
می‌روم از خویش به مشق تپشبسمل شوقم ادیب قاتلم
صفحهٔ ۱ از ۳