خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۲۶۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زیر بار عشق تو قدم دو تا خواهد شدنیاد نخل قامتت آن دم عصا خواهد شدن
۲
وامکن لعل لب خود شور در عالم مریزبلبل از خندیدن گل در نوا خواهد شدن
۳
همچو نی از سوز عشقت توأمان نالهامبند از بندم ز هجرانت جدا خواهد شدن
۴
نامه ظلم تو بر کف سرکشم بیرون ز خاککی تو را اندیشه روز جزا خواهد شدن؟!
صفحهٔ ۱ از ۳