خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۳
مخمسات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به باغ حسن نخل قامتت شد جلوه‌گرشاخ طوبی گشت از بار خجالت پرثمر
۲
ز آتش غم سوخت قمری را سراپا بال و پرسرو و شمشاد و صنوبر پیش پات انداخت سر
۳
چشم نرگس شد به سوی باده حیرت اثر
۴
سنبل از زلف چلیپایت پریشان‌حال شدسوسن از طرز ادایت محو گشت و لال شد
صفحهٔ ۱ از ۸