خلوتی با طغرل احراری
شمارهٔ ۵ - بر غزل کمال خجندی
مخمسات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چند تیغ ظلم را از کشتنم خونین کنیدم برای قتلم آیی و دمی تمکین کنی
۲
از چه مرغ دل به دام طره مشکین کنیتا کی ای دلبر دلم بی‌موجبی غمگین کنی
۳
گریه‌های تلخ من بینی و لب شیرین کنی؟!
۴
خاک شد این قالب افسرده در راه طلبکام جان حاصل نشد با من ز لطفت جز غضب
صفحهٔ ۱ از ۴