خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۶۵ - ایضا له
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دهر هر که دامن پیر مغان گرفتبهر نجات دامن او می توان گرفت
۲
نبود دگر ز خفت دور فلک غمشآن کاو به کوی میکده رطل گران گرفت
۳
دل داشتم نگه ز وی اما به عشوه ایدانم گرفت لیک ندانم چسان گرفت
۴
آنک او متاع هر دو جهان داد وصل یافتگفتن توان که در ثمین رایگان گرفت
صفحهٔ ۱ از ۲