خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۲۴ - مخترع
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود گرچه جام می لاله‌گون تلخولی جام هجرست از وی فزون تلخ
۲
گر این هر دو تلخ است لیکن به اغیاربود یار می خوردن از حد برون تلخ
۳
ز هجران بدانگونه تلخست عمرمکه آید برون گر زنی زخم خون تلخ
۴
در آن بین که چون شربت هجر تلخستمگو ساغر عشرتت گشت چون تلخ
صفحهٔ ۱ از ۲