خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۲۳ - مخترع
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خوبی شد چنان آن سیم بر شوخکه در خوبان چو او نبود دگر شوخ
۲
چسان هوشم به جا ماند که هستنددو چشم مستت از هم بیشتر شوخ
۳
ترا شوخی چنان باشد که باشدبه تمکین تر کسی پیش تو هر شوخ
۴
نگیرد دل بآن ظالم ز بیدادز شوخی مانده کشتن نیست بر شوخ
صفحهٔ ۱ از ۲