خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۳۲ - تتبع خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوش در میخانه جانان همدم عشاق بودتا سحر غوغای رندان را به جان مشتاق بود
۲
زهره را آورده بود او از سر مستان به رقصکان صدا اندر خم این گنبد نه طاق بود
۳
گرچه زو صد ناز و از ما بوده صد چندان نیازدر طریق حسن و عشق از روی استحقاق بود
۴
از صفا و نور مجلس گر نهان بود آفتاببهتر از وی لمعه جام می براق بود
صفحهٔ ۱ از ۳