خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۶۰ - تتبع خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه عجب گر خوی آن چهره دل ما ببردکوه را سیل چنین گر رسد از جا ببرد
۲
به تماشای چمن رفتن آن سرو خوش استنیست این خوش که رقیبش به تماشا ببرد
۳
دل مجنون شده چون صید غزال لیلستسود نبود عربش گرچه ز صحرا ببرد
۴
دل که بی عاشقی افسرده نماید ای کاشکه سمومیش درین دشت به یغما ببرد
صفحهٔ ۱ از ۲