خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۷۱ - در طور شیخ
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کس نخل ناز چون قدت ای سیمبر ندیدچون لعل می پرست تو گلبرگ تر ندید
۲
جان از لب تو راند سخن لیک ازان دهنظاهر نکرد هیچ تکلم مگر ندید
۳
با حسن و دلبری چو تو فرزند نازنینمادر به مهد ناز ترا و پدر ندید
۴
بس کن خدای را تو مؤذن فغان خویشکس شام نامرادی ما را سحر ندید
صفحهٔ ۱ از ۲