خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۷۲ - مخترع
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جان بخشد ار ساقی می گلرنگ در جام افکندلیکن کشد چون جلوه در رخسار گلفام افکند
۲
گل در نظر خار آیدش از سرو صد عار آیدشهر کاو نظر بر حسن آن سرو گلندام افکند
۳
چون عاشقان را باعث آرام و صبر دل شودصد اضطرابم در دل بی صبر و آرام افکند
۴
هر شب من و دیر فغان تا روز آشوب و فغانآن مغبچه این حالتم از جلوه هر شام افکند
صفحهٔ ۱ از ۲