خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۸۹ - تتبع خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در سرم ذوق می عشق همان است که بودسر همان خاک ره دیر مغان است که بود
۲
چون نشان پرسیم از دل که به صحرای فنابه همان قاعده بی نام و نشان است که بود
۳
غمم از حد متجاوز شده از مخموریکه باین غمزده ساقی نه چنان است که بود
۴
دل دیوانه بود شاد که آن رشک پریهمچنان از نظر غیر نهان است که بود
صفحهٔ ۱ از ۲