خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۱۴ - مخترع
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی از جلوه بالای رعنایت بلا بر دلز هر یک تار مشکین طرهات صد ابتلا بر دل
۲
چنان کز کثرت باران نیسان بشکند غنچهکشاید از تو هر چند آیدم تیر جفا بر دل
۳
چو روز آید شود طغیان او در عشق صد چنداناگر چه منع را هر شب کنم صد ماجرا بر دل
۴
دل و چشمم هلاکت گشته و تو جلوه گر در چشمروا نبود که این بیداد را داری روا بر دل
صفحهٔ ۱ از ۲