خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۶۶ - اختراع
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست در دیر مغان بدمست بی‌باکی چو مناز گریبان تا به دامن پیرهن‌چاکی چو من
۲
آنچنان کاندر کمال حسن پاکی چون تو نیستیافت نبود در کمال عشق هم پاکی چو من
۳
غم چو نبود از غم عشقت به عالم صعب‌ترشد یقین این هم که نبود نیز غمناکی چو من
۴
درخور ادراک حسنت هرکسی را عاشقی استنیست در عشاق زارت اهل ادراکی چو من
صفحهٔ ۱ از ۲