خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۲۶۷ - در طور خواجه
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب چو شکست توبه ام شوخ شرابخوار منصبح دعاست کار من تا شکند خمار من
۲
هست دلیل اینکه آن مست شبم نواختستچشم و رخ کبود من روی و سر فگار من
۳
باد چراست جانفزا گرد ز چیست سرمه گونگر نه به طوف دشت شد جلوه شهسوار من
۴
تیغ و جفای قاتلم چند فتد به خاک و خوناز دل زخمناک من وز تن خاکسار من
صفحهٔ ۱ از ۳