خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۱۳
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا لعل تو از تنگ شکر بار نگیرددل از غم آن لعل شکر بار نگیرد
۲
در جام لبان چاشنی از قند فکندیتا لعل لبت تلخی گفتار نگیرد
۳
من بر سمن و سنبل تو زار نگردمگر سنبل تو طرف سمنزار نگیرد
۴
از آتش دل گرد رخت راه ببندمتا گرد گلستان رخت خار نگیرد
صفحهٔ ۱ از ۹