خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۱۲
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گویی که آن زمان که مرا آفریده‌اندبا عشق روح در جسد من دمیده‌اند
۲
در وقت آفرینش من شخص من مگراز خون مهر و نطفه عشق آفریده‌اند
۳
یا خود محرران صنایع به کلک عشقبا مهر مادرانه مرا خوابنیده‌اند
۴
تا پروریده شد دل من در هوای عشقبر بر مرا به شیر و شکر پروریده‌اند
صفحهٔ ۱ از ۸