خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۳۹
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهشتی شد دگر عالم چو روی حور عین خرمشده ست از باد عیسی دم چمن زائیده چون مریم
۲
ز نوروز مبارک پی هزیمت شد سپاه دیخوشا آواز نای ونی به زیر گلبن و طارم
۳
چمن شد تازه چون مینو صبا شد دلکش و خوشبوز روی لاله خود رو ز زلف سنبل درهم
۴
بنفشه گشته آشفته رخ اندر برگ بنهفتهچو قد عاشقان خفته چو زلف دلبران پرخم
صفحهٔ ۱ از ۷