خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۴۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شب وداع چو بنمود چرخ آینه گونز روی خویش مرا روی طالع میمون
۲
به فال داشت دلم آن دل مبارک رابرای عزم سفر در دل شبی شبه گون
۳
ز شوق داعیه اندرون جان در حالبه فال سعد ز دروازه آمدم بیرون
۴
هوای روی نگارم ربوده هوش و قرارفراق یار و دیارم ربوده صبر و سکون
صفحهٔ ۱ از ۲۰