خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانا اگرت در دل زایزد خبری مانده‌ستبخشای بر این بیدل کز وی اثری مانده‌ست
۲
چون بیخبران ما را مگذار در این سختیگر در دل سنگینت زایزد خبری مانده‌ست
۳
چون نیست امید وصل آخر نظری فرمایکز حاصل عشق ما این یک نظری مانده‌ست
۴
جان خواسته‌ای از من زان می‌نکشم پیشتکز باقی جان در تن بس مختصری مانده‌ست
صفحهٔ ۱ از ۲