خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه چو رخت ماه سخنگو بودنه چو قدت سرو سمن بو بود
۲
سرو بنا از بر چشمم مروسرو همان به که بر جو بود
۳
دیده زبالای تو جوید بلاچو نشنیدم که بلا جو بود
۴
بهر تو داریم سرشکی چو میاشک ندیدیم که بر غو بود
صفحهٔ ۱ از ۴