خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو غنچه وقت سحر حلّه‌پوش می‌آیدنوای بلبل مستم به گوش می‌آید
۲
گل از کرشمه‌گری سرخ‌روی می‌گرددچو سرو بسته قبا سبزپوش می‌آید
۳
به وقت صبح ز باد بهار پنداریکه بوی طبلهٔ عنبرفروش می‌آید
۴
ز سوز ناله بلبل میان لاله و گلچو لاله خون دل من به جوش می‌آید
صفحهٔ ۱ از ۲