خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خورشید رخت چون ز سر کوی برآیدفریاد زن و مرد ز هر سوی برآید
۲
مه کاسته زانروی برآید که به خوبیهر شب نتواند که چو آن روی برآید
۳
مرد ار شنود بوی تو از زن بِبُرد مهرزن گر نگرد سوی تو از شوی برآید
۴
چون قد تو کی سرو دلارای برویدچون روی تو کی لاله خود روی برآید
صفحهٔ ۱ از ۲