خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم از دلم به جدائی جدا نمی گردددلم ز بند ملامت رها نمی گردد
۲
دل مرا ز غم عشق سرزنش مکنیدکه دل به سرزنش از عشق وا نمی گردد
۳
چو ذره ئیست دل من هوا پرست از مهرکه ذره ای ز هوائی جدا نمی گردد
۴
چگونه من به تن خویش پارسا گردمکه پادشاه تنم پارسا نمی گردد
صفحهٔ ۱ از ۲