خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلبرا دوش در آن عیش منت یاد نبودکه دل بنده ز بند غمت آزاد نبود
۲
اگر از صحبت من یاد نیاوردی هیچآخر ای سنگدل از عهد منت یاد نبود
۳
شرم روی من و خشم آوری خلق مگیرشرمت از آن همه بد کردن و بیداد نبود
۴
سنگ خارا ز دلت به که در آن شادیهارحمتت بر من دلخسته ناشاد نبود
صفحهٔ ۱ از ۳