خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترا تا دل بسان سنگ باشدمرا هم دل بدینسان تنگ باشد
۲
منم کز نام عشقت فخر دارمترا تا کی ز نامم ننگ باشد
۳
چه گوئی وقت صلح ما نیامدبگوی آخر که تا کی جنگ باشد
۴
به رهواری پذیرفتیم عذرتچه می دانم که عذرت لنگ باشد
صفحهٔ ۱ از ۲