خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۵۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا متاب ار زلف پرتابت بگیرممجوش ار جزع پرجوشت ببوسم
۲
سفر کردم مگر چون بازگردمبه پرسش خوش در آغوشت ببوسم
۳
مرا بر دوش خوش بد بار اندوهکه چون آیم بر و دوشت ببوسم
۴
حدیثی گویمت در گوش نرمکبدان حیلت بناگوشت ببوسم
صفحهٔ ۱ از ۱