خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا کز جان و دل به در خوری توبیا کز زندگانی خوشتری تو
۲
به قد سروی به بر نسرین به رخ گلمگر باغ و بهاری دیگری تو
۳
اگر نوری چرا از دیده دوریوگر ناری چرا جان پروری تو
۴
مرا جانی که در جسمم نهانیمرا چشمی که در من ننگری تو
صفحهٔ ۱ از ۳