خلوتی با میرزاده عشقی
شمارهٔ ۹ - در نکوهش نوع بشر
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به پندار دانای مغرب‌زمینپدیدآور پند نو «داروین»
۲
زمانه ز میمون، دُمی کم نمودسپس ناسزا نامش، آدم نمود
۳
اگر آدمیت بر این بی‌دُمی‌ست؟دُمی کو که من عارم از آدمی‌ست
۴
چو اجدادم ای کاش، میمون بُدمکه در جنگلی، راحت اکنون بُدم
صفحهٔ ۱ از ۹