خلوتی با میرزاده عشقی
شمارهٔ ۱۰ - نامه منظوم
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرحبا ای (کوهی) نیکو نهادلشخوران مردند، کوهی زنده باد
۲
آفرین بر خامه حقگوی تومرحبا بر چشم و بر ابروی تو
۳
این یکی می گفت هی با آن یکیتازه گشته، کوهی ما عینکی
۴
پای کوهی، لایق پوتین بودکی سزای گیوه چرکین بود
صفحهٔ ۱ از ۶