خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما حریف غم و پیمانه کشی پیشه مادیده ما قدح ما دل ما شیشه ما
۲
چه از آن مه عوض مهر بجز کین طلبمکه جفا پیشه او گشت و وفا پیشه ما
۳
مادر این بادیه آن خار بن تشنه لبیمکه رهین نمی از خاک نشد ریشه ما
۴
مشکل عشق به فکرت نشود طی ورنهرخنه در سنگ کند ناخن اندیشه ما
صفحهٔ ۱ از ۲